Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

O kraju WOKÓŁ DWORCA SHINJUKU

Wikimedia Commons

11.04.2017 | 16:49
Autor: Julian Marcinów

Największy na świecie węzeł komunikacyjny jest miejscem, w którego bliskim otoczeniu można ujrzeć różne oblicza japońskiej stolicy.

Tokijski dworzec Shinjuku, położony na pograniczu okręgów Shinjuku i Shibuya, powstał w 1885 roku. Przez dekady stopniowo się rozrastał, aż w końcu – jeśli wierzyć Księdze Rekordów Guinessa – stał się sercem największego węzła komunikacyjnego na świecie. Co dzień korzysta z niego blisko 3,6 miliona osób, do dyspozycji których oddano 51 platform kolejowych (36 w głównej części dworca, pozostałe dostępne są na należących do kompleksu stacjach pobocznych), terminale umożliwiające podróż pięcioma liniami Japan Railway oraz trzema liniami kolejowymi prywatnych przewoźników. W kompleksie znajdują się stacje czterech linii metra (Ōedo, Marunouchi, Shinjuku oraz, dostępna za pośrednictwem nieco tylko oddalonej stacji Shinjuku San-chōme, linia Fukutoshin); jest on również najważniejszym dworcem autokarowym japońskiej stolicy. Kompleks stanowi serce tokijskiego okręgu Shinjuku i znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie wielu miejsc, które umożliwiają zapoznanie się z kilkoma różnymi obliczami centrum największej aglomeracji świata.

W gąszczu wieżowców

Widok na wieżowce Shinjuku; źródło: yamao.lolipop.jp

W świadomości turystów zakorzeniła się panorama Shinjuku, w której dominują centra handlowe, gwarne ulice i wieżowce. Jednym ze słynnych budynków jest mierzący ok. 243 metry urząd władz regionu stołecznego Tokio, potocznie nazwany Tōchō. W latach 1990–2007 była to najwyższa budowla w stolicy, zasłynęła też m.in. rolą w kręconych na początku lat 90. XX wieku filmach o Godzilli. Swoją dzisiejszą popularność budowla zawdzięcza przede wszystkim umieszczonym w wieżach bezpłatnym obserwatoriom, z których można podziwiać widok na aglomerację. Z wież ratusza można dostrzec m.in. okoliczne parki Yoyogi i Shinjuku Gyōen, Tokyo Tower oraz Skytree, w dobrych warunkach atmosferycznych obserwatorom wdzięki ujawni również góra Fuji. Decydując się na podziwianie nocnej panoramy miasta warto pamiętać, że nocą udostępnia się turystom jedynie obserwatorium w północnej wieży.

Fragment panoramy widocznej z punktu widokowego; źródło: „Japonia-Online”

Meiji Jingu – najsłynniejsza świątynia Tokio?

Jedna z bram prowadzących do świątyni; źródło: Taka@P.P.R.S/Flickr

Niedaleko ratusza znajduje się chram Meiji Jingu. Świątynia – wzniesiona ku czci cesarza Meiji (Mutsuhito) oraz jego małżonki – położona jest w sercu ogrodu o powierzchni blisko 70 hektarów, który bezpośrednio przylega do Yoyogi, jednego z najsłynniejszych parków Tokio. Pierwotna zabudowa świątynna centrum kompleksu została zniszczona w 1945 roku w wyniku nalotów bombowych, jej współczesna wersja pochodzi z 1958 roku. W skład głównej części Meiji Jingu wchodzi honden (główna hala), hale modlitwene naihaiden i gaihaiden (wewnętrzna i zewnętrzna), a także kaguraden, centrum muzyki i tańca shintō, w którym niekiedy umożliwia się gościom udział w kigansai, ceremonii modlitewnej z tańcem kagura w roli głównej. Poza centralną częścią kompleksu warto udać się do położonego na jego peryferiach Homotsuden, muzeum skarbca chramu. Ulokowane jest w budynku pierwotnie skonstruowanym w 1921 roku; w 2011 roku został on uznany za obiekt ważny dla japońskiego dziedzictwa kulturowego. Część ekspozycji ulokowana jest jednak w południowym krańcu parku, w bunkakan (centrum kultury). Meiji Jingu jest również popularnym miejscem wśród miłośników matsuri, pełna lista festiwali przewidzianych na najbliższy rok umieszczana jest na anglojęzycznej stronie chramu. Udając się na zwiedzanie kompleksu, należy również mieć na uwadze utrudnienia w dostępie do różnych jego elementów, co związane jest z pracami renowacyjnymi, które mają przygotować chram do zaplanowanych na 2020 rok obchodów jego stulecia.

Meiji Jingu cieszy się też popularnością wśród par chcących wziąć tradycyjny shintoistyczny ślub; źródło: One Day in Tokyo

Omoide Yokochō i Golden Gai

W cieniu wielkich budowli, niejako schowane w zakamarkach Shinjuku, leżą dwie małe dzielnice, które pozwolą zwiedzającym na moment zapomnieć, że znajdują się w sercu ogromnej metropolii.

Omoide Yokochō (dosł. „aleja pamięci”) to dość wąska uliczka położona tuż przy północnej stronie głównego budynku dworca Shinjuku, będąca sercem (obejmującej również część równoległej uliczki) dzielnicy gastronomicznej. W przeszłości kojarzona przez wielu jako miejsce, w którym organizowano spotkania towarzyskie osób związanych ze światkiem przestępczym, nazywana czasem bywa też Shōben Yokochō (dosł. „aleją moczu”) – korzeni tej nazwy dopatrzeć się można w czasach, gdy w pobliżu nie było żadnej toalety i uczestniczący w wieczornym życiu ulicy mężczyźni nierzadko oddawali mocz w mało dyskretnych miejscach na terenie uliczki. Oświetlona przez wiele banerów i znaków handlowych alejka wypełniona jest w całości przez niewielkie izakaye (niektóre z lokali mają miejsce dla zaledwie kilkorga klientów), bary i restauracje serwujące przede wszystkim szybkie dania. Miejsce to znane jest również miłośnikom eksperymentów kulinarnych: wśród niezwykłych z punktu widzenia osoby z Zachodu dań wymienić można m.in. szaszłyki z salamandry, wieprzowe jądra czy ikizukuri przyrządzane z żaby.

Omoide Yokochō; źródło: „Japonia-Online”

Nieco dalszy spacer na północny wschód od dworca pozwala dotrzeć do Golden Gai. Pod tą nazwą kryje się sieć sześciu niewielkich ulic, na których można znaleźć jeden z ostatnich w tej części Tokio architektonicznych reliktów przedwojennej zabudowy. Na pierwszy rzut oka jest to zaniedbana, niezbyt interesująca okolica – ożywa jednak po zmroku, gdy przyciąga przede wszystkim miłośników konsumpcji alkoholu w niewielkich pubach i izakayach. Goście mogą wybierać spośród ok. 200 lokali, wśród których znajduje się wiele miejsc nawiązujących wystrojem do sztuki współczesnej czy różnych gatunków muzycznych.

Widok na Golden Gai w nocy; źródło: Wikimedia Commons 

Jedna z ulic Golden Gai; źródło: Big Ben in Japan/Flickr

Kabukichō

Dzielnica ozdobiona jest charakterystycznymi bramami; źródło: MaxPixel

Sam Golden Gai jest oficjalnie częścią należącej do okręgu Shinjuku dzielnicy Kabukichō. Jej centrum, choć określane często jako tokijska dzielnica czerwonych latarni, w przeszłości było spokojną okolicą. Nazywana Tsunohazu, przez dłuższy czas była okolicą mieszkalną; w latach powojennych, zgodnie z pomysłem jednego z urzędników miejskich, Hideakiego Ishikawy, miała stać się dzielnicą rozrywkową skupioną wokół nowego teatru kabuki. Choć ostatecznie nigdy go nie wybudowano, teatr zachował się w nowej nazwie dzielnicy. Obecnie oświetlone wieloma neonami Kabukichō stanowi jedno z najważniejszych centrów rozrywkowych w stolicy Japonii. To tutaj znaleźć można największy w Japonii kinowy multipleks, wiele restauracji, pubów, klubów tanecznych, karaoke czy sklepów. W dzielnicy znajduje się również centrum japońskiego przemysłu erotycznego – natrafić można na liczne host i hostess cluby, sex shopy oraz lokale oferujące bezpośrednie kontakty seksualne ze swoimi pracownikami.

W Kabukicho natrafić można na wiele sexshopów; źródło: „Japonia-Online”

Jednym z najbardziej rzucających się w oczy budynków Kabukichō jest Robot Restaurant. Pełna neonów, migających świateł i jaskrawych kolorów restauracja oferuje swym gościom trwające zazwyczaj ok. 1,5 godziny pokazy, łącząc występy tancerek i aktorów, mechatroniki oraz bogatą oprawę audiowizualną. W okresie zwiększonego ruchu turystycznego trudno jest zakupić wejściówkę na pokaz bez wcześniejszej rezerwacji; ze względu na intensywne efekty świetlne i dźwiękowe restauracja odradza wstęp osobom podróżującym z małymi dziećmi i wrażliwym na nagłą intensyfikację docierających do nich bodźców. W sieci dostępnych jest wiele zarówno profesjonalnych, jak i amatorskich nagrań spektakli, zainteresowani znajdą wiele materiałów m.in. w serwisie YouTube. 

ŹRÓDŁA

Go Tokyo
TimeOut Tokyo
Twenty First Century Nomad
Migrationology
Tofugu
The Culture Trip
Unmissable Tokyo
The Japan Times
Japan Guide (1)
Meiji Jingu
Japan Guide (2)
Japan Visitor

SYLWETKA AUTORA

TAGI:

podróżowanie   Tokio   turystyka  

NASZE ARTYKUŁY

Smaki miasta: Nagoja

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Komu macha maneki-neko?

Kitsune - japońskie lisy

PATRONUJEMY

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy