Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

Muzyka BOYSBANDY NA MAŁYM EKRANIE

Takuya Kimura na plakacie promującym serial „Long Vacation”; źródło: IMDB

15.08.2017 | 23:48
Autor: Martyna Wyleciał

Członkowie boysbandów nie od dziś pojawiają się w serialach telewizyjnych. Jakie są najpopularniejsze dramy z ich udziałem?

Gdy wzrosła popularność boysbandów, przemysł muzyczny i telewizyjny zaczęły się przeplatać. Członkowie zespołów zaczęli pojawiać się na małym ekranie: czy to w programach rozrywkowych, czy jako aktorzy w serialach. Niniejszy artykuł będzie omówieniem wybranych seriali, w których występowali członkowie różnych boysbandów z agencji Johnny & Associates. Jednym z kryteriów wyboru dram były rankingi oglądalności, oparte na zestawieniach z japońskiego serwisu Nendai Ryūkō.

Prekursorzy

Japońskie seriale telewizyjne zwane są potocznie dramami (od jap. terebi dorama,  dramat telewizyjny). Pierwsze produkcje tego typu zaczęły powstawać na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Najpierw były to odcinkowe dramaty wystawiane przez trupy teatralne, potem seriale familijne poświęcone życiu rodzinnemu. Stacje telewizyjne zaczęły rywalizować ze sobą i prześcigać się w nowych tytułach dramatów telewizyjnych. Eksplorowały coraz to inną tematykę i gatunki, reagując na zmieniającą się sytuację społeczną oraz zainteresowania widowni.

Gdy w latach 60. powstawały pierwsze zespoły pod batutą Johnny’ego Kitamury, nikt nie przypuszczał, że drogi telewizyjnych seriali i boysbandów będą tak często się przecinać. Dopiero gdy na początku lat 90. pojawiła się grupa SMAP, te dwie dziedziny zeszły się. Zespół, mając trudności z wybiciem się na już w tym czasie bardzo konkurencyjnym rynku muzycznym, przypadkiem wynalazł formułę, która zaczęła świetnie się sprawdzać również w przypadku innych grup z agencji. Od tego czasu członkowie boysbandów zaczęli regularnie pojawiać się w telewizji: jako goście programów rozrywkowych, gospodarze własnych produkcji czy aktorzy w serialach i filmach.

KimuTaku i „Lonvaca” mania

W przypadku zespołu SMAP szczególną furorę zrobił serial „Long Vacation” (1996), w którym wystąpił jeden z członków grupy, Takuya Kimura, nazywany pieszczotliwie przez swoich wielbicieli KimuTaku. Drama cieszyła się wysoką oglądalnością i wywołała swego rodzaju manię wśród fanów z Japonii i zagranicy – m.in. Hong Kongu – gdzie kwitnął rynek nielegalnych pirackich kopii tego serialu. Popularność „Long Vacation” w Japonii była tak wielka, że zdarzały się przypadki niemalże społecznego ostracyzmu osób, które nie oglądały bądź nie miały zdania na temat popularnej produkcji.

„Love generation”, które miał premierę rok później, również mogło poszczycić się niezwykle wysoką oglądalnością – głównie dzięki Kimurze niezwykle wówczas popularnemu Kimurze. Podobnie jak „Long Vacation”, tak i ten serial był zawiłą historią miłosną. W nowe milenium Kimura również wszedł z odnoszącymi sukcesy dramami: „Beautiful Love” (2000) oraz „Hero” (2001), a każda z nich przyćmiewała kolejną pod względem oglądalności. Ostatni ze wspomnianych tytułów doczekał się także części drugiej (2014) oraz pełnometrażowego filmu (2015).

Sekwencja otwierająca serial „Long Vacation”; źródło: YouTube/fakiya87

Cały zespół w jednej dramie

W nowym milenium poczet zespołów pod sztandarem Johnny & Associates powiększył się między innymi o Arashi (debiutujące z końcem 1999 roku), NEWS (2003), Kanjiani8 (2004) czy KAT-TUN (2006) i inne. Do umiejętności wymaganych, by dostać się do agencji, dodano także umiejętności aktorskie. Seriale telewizyjne były dobrym medium wpływającym na popularność poszczególnych członków i całych grup. Jednakże, mimo popularności nowszych zespołów, dramy, w których występowali ich członkowie, nie biły aż takich rekordów oglądalności, jak na przykład seriale z udziałem Kimury. Obecność znanego muzyka w danej produkcji pozwalała jednak na zamieszczenie piosenki zespołu w czołówce lub podczas napisów końcowych, co przyczyniało się do zwiększenia sprzedaży płyt. Takie działanie dodatkowo przyciągało fanów boysbandów do serialu, a sam zespół dzięki serialowi mógł zyskać nowych odbiorców.

Warto tutaj wspomnieć o ciekawym zabiegu, polegającym na angażowaniu do serialu całego zespołu, nie tylko pojedynczych członków. Takie minidramy miały zazwyczaj charakter komediowy. Jako przykłady można podać produkcje zespołu Arashi „V no Arashi” (1999) czy „Saigo no Yakusoku”, które ukazało się dopiero w 2010 roku. Kanjiani8 natomiast wypuściło w 2006 roku serię trzech dram: „Dive to the Future”, „Double” oraz „Kemarishi”. Do każdej zapraszali gości, aczkolwiek to członkowie zespołu byli głównymi gwiazdami.

„Maō”: wystarczy jeden członek boysbandu w obsadzie (w tym przypadku Staoshi Ōno z Arashi), by piosenka zespołu promowała cały serial; źródło: YouTube/Oussema Hamdi

Droga na szczyt oglądalności

To nie znaczy oczywiście, że poszczególni członkowie nie rozwijali kariery aktorskiej. Śmiało można powiedzieć, że większość członków zespołów powstałych w pierwszym dziesięcioleciu nowego milenium występuje w co najmniej jednym serialu rocznie. Są to produkcje niezwykle zróżnicowane tematycznie. Dramy są ponadto bardzo często adaptacjami popularnych komiksów, co tylko przysparza im popularności.

W 2002 roku ukazał się pierwszy sezon dramy „Gokusen”, nakręconej na podstawie mangi Kozueko Morimoto. Historia obracała się wokół tematu trudnej młodzieży i ratującej ich z opresji nauczycielki wywodzącej się z yakuzy. Kłopotliwa klasa liczyła ponad dwadzieścia osób, które grali popularni młodzi aktorzy, w tym również Jun Matsumoto z Arashi. Serial ten pod względem oglądalności zajął trzecie miejsce wśród wypuszczonych w tym roku tytułów. Jego druga część, w której wystąpili Jin Akanishi i Kamenashi Kazuya z KAT-TUN, udało się osiągnąć pierwsze miejsce w rankingu oglądalności za 2005 rok, a trzeciej – z 2008 roku z udziałem Yuyi Takakiego z Hey! Say! JUMP – drugie miejsce.

W 2005 roku pojawił się także dramat „One litre of tears”. To historia miłości śmiertelnie chorej Ayi Keuchi i Haruto Asō (w tej roli Ryō Nishikido z zespołu Kanjiani8). Wspomniany Jun Matsumoto w 2005 roku zagrał w serialu „Hana Yori Dango” nastoletniego playboya z bogatej rodziny walczącego o serce niezamożnej dziewczyny. Drama oparta była na mandze napisanej przez Yōko Kamio i zarówno jej pierwsza, jak i druga część miały wysoką oglądalność. Popularność tego tytułu sprawiła nawet, że powstała m.in. wersja koreańska.

W roku 2009 na drugim miejscu oglądalności znalazł się serial „MR.BRAIN”. W tytułową postać wcielił się Takuya Kimura, ale epizodycznie wystąpił w nim także Kamenashi Kazuya z zespołu KAT-TUN. W zestawieniu znalazł się także serial „Buzzer Beat”. Główną rolę koszykarza zagrał Tomohisa Yamashita, znany jako Yamapi (były członek NEWS, obecnie solista). Yamapi i Kamenashi Kazuya mieli okazję zagrać wspólnie w 2005 roku w dramie „Nobuta wo Produce”, a także po latach w nowym serialu „Boku, unmei no hito desu” (2017).

Kamenashi Kazuya i Yamapi stworzyli nawet specjalny tymczasowy duet Shūji to Akira, by nagrać piosenkę do dramy „Nobuta wo Produce”; źródło: YouTube/Jpop music

W pogoni za światowymi trendami

W 2010 roku w pierwszej dziesiątce znalazła się ciekawa drama z udziałem Staoshigo Ōno z zespołu Arashi. „Kaibutsu-kun” to serial fantastyczny na podstawie mangi autorstwa Fujiko Fujio. Głowni bohaterowie to, oprócz tytułowego Potworka (jap. kaibutsu), m.in. Drakula, Wilkołak czy potwór Frankensteina. Monstra były popularne również w kolejnym roku. W serialu „Yōkai Ningen Bem” Kamenashi Kazuya zagrał tytułowego Bema, jednego z trzech powstałych w wyniku eksperymentu pół-ludzi, pół-potworów. Był to mniej więcej okres, gdy świat przeżywał fascynację wampirami i wilkołakami (m.in. za sprawą „Zmierzchu”).

Rok 2012 należał do zespołu Arashi i detektywów. Satoshi Ōno wystąpił w popularnym serialu kryminalnym „Kagi no Kakatta Heya”, w którym wcielił się w rolę introwertycznego detektywa, lubującego się w rozwiązywaniu zagadek zamkniętych pokoi. W tym samym czasie wyszła także drama „Lucky Seven” o agencji detektywistycznej składającej się z siedmiu osób (w tym Juna Matsumoto), a także serial „Mikeneko Holmes no suiri” z Masakim Aibą w roli głównej, który rozwiązywał zagadki detektywistyczne z pomocą potrafiącego przybrać ludzką postać kota Holmesa. Warto przypomnieć, że drama ta wpisuje się w panującą w tym czasie modę na seriale detektywistyczne. W tym czasie wyszedł drugi sezon bijącego rekordy serialu BBC „Sherlock”, a w USA serial „Elementary”, również luźno nawiązujący do prozy Arthura Conan Doyle’a.

„Kagi no Kakatta Heya” to jedna z dram powstałych na fali popularności seriali kryminanych z Sherlockiem Holmesem w roli głównej; źródło: YouTube/93teddy

Młodzi na ekrany?

Gdy śledzi się rankingi oglądalności, można zauważyć, że powtarzają się głównie te same zespoły: SMAP, Arashi, KAT-TUN, Kanjiani8… To oczywiście świadczy o popularności tych grup i ich członków, przekładającej się na zainteresowanie widzów. Powstaje jednak pytanie, co z nowymi zespołami, które powstały po 2010 roku, takimi jak Sexy Zone (debiutujący w 2011 roku) czy Johnny's West (2014).

Oczywiście, tak jak starsi koledzy z branży, tak i członkowie tych grup są niejako zobligowani, by próbować swoich sił w aktorstwie. Członków Sexy Zone można odnaleźć w takich serialach jak np. „GTO2” (2014), „Mirai Nikki ANOTHER: WORLD” (2012) czy “Hungry!” (2012). Shōri Satō zagrał nawet główną rolę w dramie „49”. Daiki Shigeoka z zespoły Johnny’s West wystąpił natomiast u boku Ryō Nishikido z Kanjiani8 w serialu „Gomen ne Seishun!” (2014), a Junta Nakama pojawił się m.in. w trzecim sezonie wspomnianego już „Gokusena” (2008).

Dramy z ich udziałem nie są jednak jeszcze na tyle popularne, by dostawać się do pierwszych dziesiątek w rankingach oglądalności. Członkowie tych zespołów niekoniecznie też otrzymują role pierwszoplanowe. Jednakże nawet epizodyczne występy u boku znanych aktorów mogą z czasem zaowocować podobną ścieżką aktorskiej kariery.

Opening serialu „49” to oczywiście piosenka zespołu Sexy Zone; źródło: YouTube/Kilua Jordik

Powiązania między światem boysbandów i seriali telewizyjnych są obecnie tak silne, że nie sposób sobie wyobrazić, by miałoby się to zmienić. Zapoczątkowany przez zespół SMAP format przyjął się bardzo dobrze, o czym świadczą rankingi oglądalności. Dla członków boysbandów możliwość wystąpienia w dramach jest nie tylko sposobem do podbicia swojej popularności, przekładającej się na sprzedaż płyt, ale również do samodoskonalenia w dziedzinie aktorstwa, bowiem ta ścieżka pozwala im często pozostać w showbiznesie, nawet jeśli kariera muzyczna ulegnie spowolnieniu bądź zatrzymaniu. Przykładem mogą tu być członkowie zespołu KAT-TUN, jak Jin Akanishi (opuścił grupę w 2010 roku), grający w 2013 roku u boku Keanu Reevesa w filmie „47 roninów”, czy Kamenashi Kazuya, który po tym, jak jego boysband zawiesił działalność, nadal kontynuuje karierę aktorską.

ŹRÓDŁA

Mikołaj Melanowicz, „Japoński dramat telewizyjny: Mukōda Kuniko, Yamada Taichi i taiga dorama”, Warszawa 2009
Jonathan Clements, Motoko Tamamuro, „The Dorama Encyclopedia: A Guide to Japanese TV Drama Since 1953”, Berkeley 2003
Nendai Ryūkō
IMDB
Drama Wiki

SYLWETKA AUTORA

TAGI:

celebryci   telewizja   drama   j-pop  

NASZE ARTYKUŁY

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Kitsune - japońskie lisy

Komu macha maneki-neko?

PATRONUJEMY

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy