Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

O kraju NAJWIĘKSZE JEZIORO JAPONII – BIWA

T. Murakami/PixaBay

26.10.2017 | 17:56
Autor: Julian Marcinów

Najbardziej rozległy słodkowodny akwen Japonii to miejsce nie tylko dla amatorów sportów wodnych.

Udając się na krótką przejażdżkę na północ od dawnej stolicy Japonii, można trafić nad zajmujące 1/6 powierzchni prefektury Shiga Biwa – największe jezioro Japonii.

Liczący 642 kilometry kwadratowe powierzchni akwen zaliczany jest do najstarszych naturalnych zbiorników słodkowodnych świata. Współcześnie jest popularnym celem podróży turystów z całej Japonii – przyciągają ich miejscowe plaże, oferta sportów wodnych, otaczające zbiornik ścieżki rowerowe, liczne zabytki, a także okoliczne góry i rozległe tereny zielone. Jezioro jest także domem dla ponad 1100 gatunków roślin i zwierząt, w tym ponad stu endemitów. Jego współczesna nazwa – nawiązująca do kształtu instrumentu o tej samej nazwie – pochodzi z szesnastego wieku, spopularyzowała się po 1689 roku za sprawą zapisków uczonego Ekikena Kaibary. W regionie otaczającym zbiornik nie brakuje atrakcji turystycznych, z którymi warto się zapoznać.

Widok ze szczytu jednej z otaczających jezioro gór; źródło: go.biwako/flickr

Udając się do jednego z najludniejszych regionów aglomeracji, regionu Kansai, najłatwiej dojechać do położonego na południowym skraju akwenu Ōtsu. Stanowiące stolicę prefektury miasto Shiga liczy ponad 340 tysięcy mieszkańców, od swych początków do dzisiaj było największym miastem w regionie Biwa i głównym portem na jego terenie. W obecnych czasach jest popularnym miejscem wyjazdów wypoczynkowych, w tym – dzięki sprawnie działającej bazie noclegowej – wycieczek kilkudniowych. Wśród atrakcji, jakie czekają na spacerujących po mieście, wyszczególnić warto zabytkowe obiekty sakralne (w tym m.in.: słynną za sprawą ulokowanego tuż nad jeziorem pawilonu Ukimido Magnetsuji, pochodzącą z drugiej połowi VII wieku Mii-derę oraz Hiyoshi Taishę, znaną za sprawą festiwalu Sannosai – największego matsuri prefektury, w czasie którego doświadczyć można np. pochodu z udziałem wielu przenośnych kaplic mikoshi, parady osób niosących pochodnie czy procesji mikoshi z wykorzystaniem płynących po jeziorze łodzi). Zmierzając do parku Nagisa, można liczyć nie tylko na kojący nerwy spacer wśród zieleni, ale i cieszyć się widokiem na wybrzeże i powierzchnię jeziora. Pozostając w okolicy, warto udać się do znajdującej się nieopodal dworca Hamaotsu fontanny. Uruchomiona w 1995 roku, pozostaje jedną z najbardziej okazałych konstrukcji tego typu na świecie. Mierzy ok. 400 metrów szerokości, jest w stanie wyrzucać wodę nawet na 30 metrów. Dzięki wielokolorowemu systemowi podświetlania strumieni, miejsce cieszy się szczególnie dużą popularnością wieczorami, gdy wielokolorowe strugi wody efektownie odbijają się od tafli jeziora. Bogaty wybór aktywności czeka również miłośników spędzania czasu nad wodą – wiele osób decyduje się na rejsy żaglówkami i statkami turystycznymi (kursującymi między portami na jeziorze oraz wieloma położonych na nim wyspami), skorzystanie z oferty centrów windsurfingu czy po prostu wypoczynek na jednej z okolicznych plaż. Na terenie miasta znajduje się także Biwako Valley – kompleks turystyczny skupiający m.in.: kolej linową prowadącą na szczyt jednej z okolicznych gór, park linowy, tereny zielone zimą pełniące funkcje stoków narciarskich oraz taras widokowy i centrum gastronomiczno-handlowe. Miejscowość leży przy najwęższym miejscu jeziora, z położoną na przeciwległym brzegu miejscowością Moriyama łączą je mosty Biwako Ōhashi, dziennie obsługujące nawet 35 tysięcy pojazdów.

Popularną atrakcją są kursy po jeziorze. Oprócz połączeń między znajdującymi się na linii brzegowej miejscowościami portowymi, dzięki statkom wycieczkowym można zmienić m.in. Oki no Shiraishi – formację skalną położoną na środku jeziora czy Okishimę – znaną z tradycyjnego zabudowania wyspę, jedyną otoczoną wodą słodką zamieszkałą wyspę w Japonii; źródło: go.biwako/flickr 

Na północny zachód od Ōtsu znajduje się góra Hiei. Według legendy, to na niej swą siedzibę mieli poskromieni w XVI wieku, przez Odę Nobunagę, mnisi, którzy napadali mieszkańców Kioto. Zniszczony w wyniku pacyfikacji kompleks świątynny Enryakuji odbudowano, obecnie uznawany jest przez UNESCO za element światowego dziedzictwa kulturowego oraz stanowi siedzibę buddyjskiego ugrupowania Tendai. Niektórzy z tutejszych mnichów znani są z trudnych do przejścia prób sprawności, wymagających od uczestników pogodzenia codziennych obowiązków i nauk z wielogodzinnymi biegami. Szczyt ceniony jest również wśród osób szukających stanowiących wyzwanie szlaków górskich, za miejscowe muzeum oraz jeden z najpopularniejszych punktów widokowych w regionie, z panoramą obejmującą zarówno prefekturę Kioto, jak i jezioro Biwa. Odwiedzając szczyt, warto również zainteresować się zlokalizowanym nieopodal, bliżej znajdującego się nieco na północ miata Takashima, chramem Shirahige – poświęcony Sarutahiko ośrodek znany jest z położonej bezpośrednio przy wodzie zabudowy oraz zanurzonej w wodach jeziora bramy torii.

Brama torii przy chramie Shirahige; źródło: publicdomainpictures.net

Udając się na wschodni brzeg jeziora, w pierwszej kolejności wiele osób kieruje się w stronę Hikone. Jego główną atrakcją turystyczną jest pochodzący jeszcze z XVII wieku zamek, uznany (wraz z ulokowanym w pref. Aichi Inumayama, zamkiem Himeji oraz Matsumoto w pref. Nagano) za jeden z czterech zamków narodowego dziedzictwa. Elementami wyróżniającym budowlę są: główna wieża i poboczne wieżyczki – jako jedne z nielicznych przetrwały akcję niszczenia dawnych japońskich warowni w XIX wieku, jest również jedynym pozostałym zamkiem z epoki Edo, przy którym ulokowana jest stajnia. Chętni do zapoznania się z historią zamku mają możliwość odwiedzenia związanego z kompleksem muzeum, w ramach którego dostępna jest ekspozycja obejmująca dawne pancerze i bronie, rekwizyty związane z teatrem nō, instrumenty muzyczne, ceramikę, meble czy dzieła malarzy i kaligrafów. Kilka razy w roku organizowane są też lokalne festiwale nawiązujące do czasów największej świetności zamku – w tym m.in. parada osób ubranych w zbroje samurajskie. Wiele osób z uznaniem wypowiada się o znajdującym się u podnóża zamkowego wzgórza ogrodzie Genkuyen. Spacerując w bezpośredniej okolicy zamku, można przemierzyć zapełnione starymi budynkami ulice, na których spacerowicze zaszyć się mogą w utrzymanych w tradycyjnym japońskim stylu niewielkich kramach i barach. Wśród zlokalizowanych w mieście zabytkowych świątyń warto wyróżnić otoczoną urzekającym ogrodem Menshōji, opisaną swego czasu przez Matsuo Basho, jednego z najsłynniejszych poetów epoki Edo.

Fosa zamku w Hikone; źródło: Wikimedia Commons 

Nieco na północ od Hikone leży miejscowość Nagahama. Lata jej największej świetności sprzężone są z historią zamku położonego w jej centrum –zbudowanego przez Hideyoshiego Toyotomi na ziemi nadanej mu pod koniec XVI wieku przez Nobunagę Odę, zniszczonego w drugiej dekadzie XVII wieku. Pochodząca z lat 80. XX wieku budowla inspirowana dawną twierdzą pełni funkcję muzeum epoki Sengoku, stanowiąc jeden z dwóch – obok znanego za sprawą ekspozycji poświęconych XX-wiecznemu rozwojowi technologii muzeum Yanmar – najbardziej uczęszczanych tego typu obiektów w okolicy. Przebywając w Nagahamie, warto również zainteresować się rejsem na niewielką wysepkę położoną na jeziorze na północ od miasta – Chikubu. Przez stulecia było to istotne miejsce kultu religijnego, współcześnie mieści dwie duże świątynie – buddyjską Hogonji, znaną dzięki wyróżniającej się na tle reszty zabudowań wyspy pagodzie i okazałej kolekcji lalek daruma, oraz połączony z nią drewnianym korytarzem chram Tsukubusuma: zasłynął burzliwą historią, która wymusiła wielokrotną jego rekonstrukcję, oraz unikatowym stylem architektonicznym. To również miejsce, w którym wielu gości decyduje się podziwiać kwitnące wiśnie i kolory japońskiej jesieni. 

Wyspa Chikibu; źródło: puffyjet/flickr

Kończąc opis okolic jeziora Biwa, warto wspomnieć o innym walorze tego miejsca. Jego głębiny wsławiły się za sprawą skrywanych przezeń reliktów archeologicznych – szczątków dawnych artefaktów czy budowli, a nawet – opisanej na łamach naszego dziennika – pozostałości zatopionej w XIX wieku kaplicy. 

ŹRÓDŁA

Biwako Kisen
Biwako Valley
Shiga Biwako (1)
Britannica
Ostracod Research
Is Japan Cool?
WWF
Japan Experience
Japan Travel (1)
Cycle Kyoto
All about Japan
Shiga Biwako (2)
Japan Monthly Web Magazine
japan-guide.com
Japan Travel (2)
Japan Visitor

SYLWETKA AUTORA

TAGI:

podróżowanie   turystyka  

NASZE ARTYKUŁY

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Komu macha maneki-neko?

Kitsune - japońskie lisy

PATRONUJEMY

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy