18+
UWAGA!
Ta strona zawiera treści przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych
Mam co najmniej 18 lat. chcę wejść
Nie mam jeszcze 18 lat. wychodzę

Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

O kraju KANAMARA MATSURI – JEDEN Z NAJPOPULARNIEJSZYCH FESTIWALI WSPÓŁCZESNEJ JAPONII

Bernat Agullo/flickr

04.05.2018 | 17:50
Autor: Julian Marcinów

Kanamara Matsuri, związany z kultem płodności festiwal organizowany w Kawasaki, przyciąga każdego roku dziesiątki tysięcy zwiedzających.

Kawasaki to trzecie najludniejsze miasto położone w tokijskim obszarze aglomeracyjnym, ulokowane pomiędzy Tokio a Jokohamą. Niegdyś znane jako jeden z ostatnich przystanków na Tōkaidō – historycznej drodze łączącej Edo oraz Kioto. Miasto zostało w znacznej części zniszczone podczas amerykańskich nalotów pod koniec II wojny światowej, przez lata było popularne za sprawą miejscowego półświatka erotycznego. Współcześnie znane jest przede wszystkim dzięki lokalnemu portowi i uznawane za centrum strefy przemysłowej Keihin.
W porównaniu z innymi obszarami aglomeracji Kawasaki nie jest w stanie przyciągnąć zwiedzających wieloma atrakcjami, każdego roku staje się jednak celem podróży wielu turystów zarówno z kraju, jak i wielu innych państw. To za sprawą Kanamara Matsuri (dosł. „festiwalu stalowego fallusa”) – jednego z najsłynniejszych festiwali współczesnej Japonii.

Centralny element celebracji święta - statua stalowego fallusa; źródło: Wikimedia Commons

Święto skupione jest wokół chramu Kanayama, świątyni poświęconej Kanayamahiko oraz Kanayamahime, bóstwom kojarzonym z kowalstwem oraz górnictwem. Według Kojiki narodziły się one z wymiocin Izanami wywołanych bólem i szokiem, jakie wiązały się z narodzinami bogini ognia, według jednego z późniejszych podań oboje mieli podjąć próbę pomocy konającej matce. Obiekt wyróżnia znajdująca się na jego terenie kolekcja symboli fallicznych, w tym stalowa rzeźba przedstawiająca męskiego członka stanowiąca centrum miejscowego kultu związanego z płodnością. Jego początki i związek z bóstwami Kanayama nie są w pełni jasne, ale powiązane są z kilkoma miejscowymi legendami. Pierwsza z nich opowiada o miejscowym kapłanie, który gorliwie modlił się do patronów świątyni w intencji wyleczenia niepłodności swej żony. Wzruszeni uporem bogowie wreszcie objawili się wyznawcy we śnie i zgodzili się pomóc. Postawili jednak warunek – miał on ku ich czci wykuć stalową reprezentację fallusa. Wykonawszy zadanie, kapłan umieścił swe dzieło na ołtarzu. Niedługo później jego żona urodziła pierwsze z kilkorga dzieci. Sam cud miał szybko rozprzestrzenić się po okolicy i przysporzyć ośrodkowi szerokiej popularności, a także stać się przyczyną zainicjowania przez szczęśliwego ojca festiwalu dziękczynnego. Inna związana z Kanayamą opowieść z kolei traktuje o młodej kobiecie, która nie zgodziła się ulec pożądającemu ją demonowi. Chcąc ukarać nieposłuszną kobietę, istota miała zamieszkać w jej pochwie i odgryźć przyrodzenie obu jej mężów. Nieszczęście wdowy przerwać miał dopiero miejscowy kowal, który wykuwszy stalowego członka, zdołał połamać zęby nieproszonemu gościowi i raz na zawsze wypędzić go z ciała kobiety, wydarzenie to miało stanowić początek kultu płodności na terenie świątyni.

Według źródeł ośrodek przez wiele lat był popularnym miejscem kultu, miejscowe obrzędy wotywne przyciągały m.in. bezpłodne kobiety, nowożeńców, osoby niepotrafiące znaleźć partnerów życiowych, a także osoby cierpiące na choroby przenoszone drogą płciową oraz pracownice i pracowników położonych w Kawasaki przedsiębiorstw związanych z branżą erotyczną, którzy wnosili o bezpieczne i obfite przychody z prowadzonych interesów. Ze względu na dyskrecję wiele z tych osób decydowało się na modły dopiero po zmroku. Historia chramu zdawała się być skończona w latach 40. XX wieku, kiedy w wyniku działań wojennych zniszczeniu uległy główne budynki świątyni oraz duża część znajdujących się w nim przedmiotów, w tym drewniane ozdoby o kształcie fallicznym oraz kolekcja zgromadzonych przez lata tabliczek wotywnych ema. W latach powojennych ośrodek działał na mniejszą skalę, która wystarczyła, by utrzymać tradycje przy życiu. Odbudowa kompleksu nastąpiła w latach 50. z inicjatywy korporacji kolejowej Keihin Express. Samo Kanamara Matsuri we współczesnej formie istnieć zaczęło dopiero w kolejnej dekadzie, obecną popularność zawdzięcza Internetowi i zagranicznym mediom chętnie poświęcającym uwagę „niecodziennemu” czy „dziwnemu” festiwalowi, którego głównym symbolem stał się członek. Po dziś dzień wydarzenie zachowuje jednak swój charakter sakralny, wielu spośród zwiedzających przybywa na miejsce w nadziei na uzyskanie wymarzonych łask.

Podczas obchodów popularne jest wchodzenie na jedną z umieszczonych przy świątyni drewnianych dekoracji. Ma to przynieść dużo szczęścia; źródło: Gullhem Vellut/flickr 

Obchody festiwalu przypadają na pierwszy weekend kwietnia każdego roku, główne uroczystości mają miejsce w niedzielę. Na ulicach gromadzi się nawet 30 tysięcy gapiów przybywających wcześnie rano, by zająć jak najlepsze miejsca do oglądania parady. Główna część celebracji rozpoczyna się o 12.00, kiedy ulicą zaczyna kroczyć pochód składający się z osób niosących konstrukcje nawiązujące kształtem do męskiego członka. Wśród nich znajdują się mobilne kaplice mikoshi (w tym jedna zawierająca tytułowy stalowy fallus) oraz – najbardziej charakterystyczna i chętnie umieszczana w wielu fotorelacjach z wydarzenia – różowa konstrukcja zwana Elizabeth, na cześć nazwy klubu z występami drag queen, który ufundował tę statuę. Na terenie festiwalu znajdują się liczne stoiska, gdzie – poza przekąskami i napojami – można nabyć różnego rodzaju pamiątki (m.in. koszulki oraz świeczki nawiązujące kształtem do tematu święta) oraz przygotowywane specjalnie na tę okazję słodycze. Od kilku lat część dochodów uzyskanych w ramach święta przekazywana jest instytucjom zajmującym się badaniom naukowym nad chorobami wenerycznymi.

Osoby, które decydują się na udział w Kanamara Matsuri, powinny mieć na uwadze, że w przypadku zbyt dużej liczby gości, niekiedy już o 11.00, organizatorzy ograniczają ruch, w niektórych przypadkach nawet odmawiając wstępu kolejnym osobom chcącym wkroczyć na teren matsuri

ŹRÓDŁA

Bornoff Nicholas, Pink Samurai. An Erotic Exploration of Japanese Society, Harper Collins 1991
Tubielewicz Jolanta, „Japonia” [w:] Mitologia i seks, pod redakcją Kazimierza Imielińskiego, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne,1993.
Huffington Post
Tokyo Cheapo
Tofugu
Britannica

SYLWETKA AUTORA

TAGI:

Tokio   festiwal  

NASZE ARTYKUŁY

Muminkomania w Japonii

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Komu macha maneki-neko?

Kitsune - japońskie lisy

PATRONUJEMY

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy