Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

Kultura SZTUKA AUTORKI PUBLIKACJI O CHOROBIE Z MINAMATY NA DESKACH TEATRU NO

Michiko Ishimure (po lewej) i Fukumi Shimura (po prawej); źródło: The Asahi Shimbun

23.02.2018 | 12:53
Opracowanie: Olimpia Widowska-Wielandt

Na podstawie scenariusza napisanego przez zmarłą 10 lutego br. Michiko Ishimure powstanie sztuka, do której kostiumy stworzy artystka będąca żywym skarbem narodowym.

10 lutego br. zmarła, cierpiąca od wielu lat na chorobę Parkinsona, Michiko Ishimure. Pisarka z Amakusy (pref. Kumamoto), która późniejsze lata życia spędziła w Minamacie, poświęciła swoje publikacje oraz życie ofiarom zatrucia rtęcią, zwanej też chorobą z Minamaty. Odpowiedzialna za nieszczęście okazała się firma Chisso Corp., która skaziła rtęcią Zatokę Minamata, będącą źródłem wody dla okolicznych mieszkańców.

Rtęcica powoduje między innymi zaburzenia wzroku i drętwienie kończyn. Utwory Ichimure publikowane w lokalnym czasopiśmie poruszały zagadnienia związane z tym schorzeniem oraz zmaganiami osób, które na nie zapadły. Autorka potępiała szybkie uprzemysławanie się Japonii kosztem cierpień jej mieszkańców. W 1969 roku wydana została jej książka „Kugai Jōdo” (tłum. własne: Raj w Morzu Smutku), poruszająca tematykę zatrucia rtęcią, za którą Ichimure otrzymała nagrodę Soichi Oya, ale jej nie przyjęła. Za pogłębianie świadomości o chorobie z Minamaty i działania na rzecz poszkodowanych pisarka otrzymała w 1973 roku nagrodę Ramona Magsaysaya, nazywaną azjatyckim odpowiednikiem Nagrody Nobla.

Oprócz działań społecznych Ishimure zajmowała się też bardziej klasyczną odmianą twórczości literackiej. Od wczesnej młodości pisała wiersze tanka i – jak się okazało – stworzyła również scenariusz do spektaklu no. Akcja sztuki zatytułowanej „Okinomiya” (tłum. własne: Pałac na otwartym morzu) dzieje się po zakończeniu powstania w Shimabarze (1637–1638), buntu wywołanego prześladowaniem chrześcijan oraz wysokimi podatkami. Główną bohaterką jest Aya, przybrana siostra lidera rebelii Shirō Amakusy, przeznaczona na ofiarę dla smoczego boga, który zesłał suszę na jej wioskę. Kiedy dziewczyna tonie w oceanie, Amakusa ratuje jej duszę, a wkrótce na wieś spada deszcz. Ishimure uważała tę opowieść za swoją modlitwę o „odnowę w czasach, gdy ludzie pędzą na oślep ku samozagładzie”.

Jesienią 2011 roku autorka napisała do swojej przyjaciółki, mieszkającej w Kioto Fukumi Shimury, która zajmuje się tkaniem z wykorzystaniem tradycyjnej techniki tsumugiori i dzierży tytuł żywego skarbu narodowego. Ishimure wyznała jej, że pragnie napisać sztukę no, do której artystka miałaby stworzyć kostiumy. Jesienią tego roku jej marzenie stanie się rzeczywistoscią.

„Okinomiya” zadebiutuje na deskach teatrów w Kioto i Tokio: 20 października będzie ją można oglądać w Kongō Nōgakudō w Kioto, a 18 listopada w Narodowym Teatrze No w Tokio. Planowane są także przedstawienia w rodzinnej prefekturze pisarki – Kumamoto. Bogato zdobionymi, tradycyjnymi kostiumami, z których słynie teatr no, zajmie się 93-letnia obecnie Fukumi Shimura.

ŹRÓDŁA

The Asahi Shimbun (I)
The Asahi Shimbun (II)
New World Encyclopedia
Japan Guide

TAGI:

zdrowie   literatura   teatr   no  

NAJNOWSZE WIADOMOŚCI

10 lat z Kaną Nishino

PATRONUJEMY

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy