Cała Japonia w jednym miejscu!
Najświeższe wiadomości, artykuły i ciekawostki

ISSN 2450-3193

Historia O CO CHODZI W GRZE W GO I SKĄD SIĘ ONA WŁAŚCIWIE WZIĘŁA?

sf.funcheap.com

17.07.2013 | 22:21
Autor: Jan Olszówka

Dziś parę słów odnośnie jednej z najstarszych gier planszowych i strategicznych.

Mowa tu o go – grze, która narodziła się w Chinach. Zasadniczo nie zachowały się żadne oficjalne źródła, kiedy dokładnie gra powstała. Jednynie istniejące legendy rzucają nieco światła na początki go. Jedna z legend głosi, że tw&´rcą go był chiński cesarz Shun w latach 2255 – 2205 p.n.e. Ów cesarz pragnął przedstawić walkę dobra ze złem, by móc nauczyć swego syna zasad etyki i moralności. Inna z legend głosi, że zasady gry stworzył wasal cesarza Chiech (1818 – 1766 p.n.e.) imieniem Wu. Pewne jest to, że gra o podobnych zasadach była znana w Chinach pod nazwą Wei'qi (czyt. łej czi). Rzetelną wzmianką odnośnie gry były teksty chińskiego mędrca Konfucjusza, w których zawarte zostało przesłanie:

Nie dajcie gnuśnieć umysłom, grajcie w go!

Zatem mamy tu odrobinę historii pewnej strategicznej gry planszowej. W tym momencie czytelnik może zapytać czym jest ta gra, jak wygląda i jak się w nią gra. Zatem, odpowiem na niniejsze pytania.

Go to gra planszowa, w której uczestniczy dwóch graczy. Do ich dyspozycji jest plansza o wymiarach 19 x 19 przecięć, co czyni ich liczbę 361. Każdy z graczy posiada również dość dużą liczbę kamieni w jednakowym kolorze. Do wyboru są dwa: czarny i biały.

Źródło: herbacianokaligraficznie.blox.pl/

Odmiennie niż w szachach, grę rozpoczyna gracz grający czarnymi kamieniami. Gra jest podzielona na tury, co oznacza, że na ruch gracza A gracz B odpowiada swoim ruchem. Cel gry to zajęcie jak największego terytorium, jednocześnie ograniczając terytorium wroga. Aby tego dokonać, należy grać zgodnie z zasadami gry w go:

  • gracze muszą stawiać kamienie na przecięciach linii, krawędzie i rogi planszy są traktowane jako legalne pola;

  • każdy zagrany kamień ma pewną liczbę oddechów, czyli wolnych miejsc naokoło siebie. „Oddechy” wychodzą od kamienia zgodnie z liniami, nie na ukos;

  • grupa kamieni, czyli łańcuch, tego samego koloru połączona ze sobą ma wspólne oddechy, czyli jeżeli położymy kamień na środku planszy, a obok niego kolejny, wówczas zaistniała grupa będzie posiadała 6 oddechów (jak dołączymy kolejny w linii – 8 itd.), pod warunkiem, że nie ma wrogich kamieni w pobliżu.

  • Właśnie, wrogie kamienie. W go istnieje możliwość zbicia kamienia lub kamieni przeciwnika – wystarczy je tak otoczyć, by nie miały żadnego wolnego oddechu.

  • I tu pojawiają się dwie charakterystyczne zasady go: zasada nielegalnego ruchu samobójczego i zasada ko. Pierwsza z nich dotyczy braku możliwości wykonania ruchu, w którego wyniku zagrany przez nas kamień na planszy nie będzie posiadał oddechu (lub też grupa, którą stworzy, również będzie bez oddechów). Wyjątek od tej zasady jest wtedy, gdy ruch ten spowoduje brak oddechów wrogiego kamienia lub grupy kamieni. 

  • Druga zasada – zasada ko, polega na tym, że gdy w momencie zbicia kamienia przeciwnika gracz ma możliwość zagrania w takie miejsce, że wytworzy sytuację, która już na planszy zaistniała, to takie zagranie jest niedozwolone.

  • Na zdjęciach widać, że czarne zbiły kamień białych, ale białe nie mogą odpowiedzieć, gdyż wówczas zaistnieje ponownie taka sytuacja, która na planszy już była.

 

I to tyle zasad go odnośnie kładzenia kamieni na planszy. Jak widać, naprawdę nie są one trudne.

Ważnym elementem gry, poza zbijaniem kamieni przeciwnika, jest zdobywanie terytorium, o którym wspomniałem wcześniej. Terminem „terytorium” oznaczamy otoczone swoimi kamieniami niezajęte pola planszy. Przykładowe terytorium na małej planszy wygląda tak:

 – zaznaczone terytorium białych.

Każdy zbity kamień ma wartość jednego punktu. Każde przecięcie linii na planszy należące do naszego terytorium również ma wartość punktu. Zatem, im większe terytorium i im więcej zbitych kamieni przeciwnika, tym bardziej możliwy jest większy wynik.

Niemniej, go jest grą strategiczną, pełną taktyk, sekwencji, kombinacji i innych elementów składających się na całość. Sam rozmiar planszy – 361 przecięć, stanowi o jej ogromie. Liczba możliwych kombinacji gier w go jest niewyobrażalnie wielka – 1 x 10630 (jeden z sześciuset trzydziestoma zerami!). Jest to liczba tak duża, że współczesne komputery nie są w stanie poradzić sobie z obliczeniem wszystkich możliwości. Jak dotąd nie udało się stworzyć programu komputerowego, który pokonałby dobrych goistów.

Możliwe, że właśnie ta właściwość go czyni tą grę tak niesamowitą i stanowiącą nie tylko rozrywkę, ale i sztukę. Nauka zasad gry w go trwa pięć minut, natomiast nauka gry w go trwa całe życie.

Wszystkie schematy wykorzystane w artykule pochodzą z serwisu math.edu.pl

´

ŹRÓDŁA

Math.edu.pl
Internetowa Akademia Go
Herbaciano-kaligraficznie
Go.art.pl

SYLWETKA AUTORA

TAGI:

gry   sport  

NASZE ARTYKUŁY

Serce Kiusiu – Fukuoka

NAJPOPULARNIEJSZE ARTYKUŁY

Kitsune - japońskie lisy

Komu macha maneki-neko?

PARTNERZY

Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy
Partnerzy